کــو ٱن یاری کـه باشد همدم رنگ و صدای من
کو آن یاری که داند درد و رنج وغصه های من
.
.
کو آن کوه که من در قله اش با یارسخن گویم
کو آن دشـتی کــز آن نوشـم همی آب بقای من
.
.
کجا آن تیشه وکوه که من فــرهاد وی گــردم
کوآن شیـرین که در بیستون بمیرداز برای من
.
.
کو آن صحرا وسنگ وخار که من تنها شوم آنجا
کو آن لیلی درین صحــرا که باشد همنوای من
.
کو آن لیلا که داند مـرا مجنــون و همـدردش
کو این جا آن غزالی که رساند نامـه های من
شعری از محمد رضا نظری
0 comments:
Post a Comment