هشتم مارچ روز جهاني زن، روز تحكيم مجدد پيمان براي در هم شكستن طوق اسارت و ستم بر زن، باز هم فرارسيد. من به نوبه خود اين خجسته روز را براي همه زنان جهان، خاصتاً زنان ستم ديده افغانستان تبريك عرض مي نمايم و آرزومندم، زمستان ستم بر زن در افغانستان به سبزينگي بهاري جا بدل كند. شعري را كه فرستاده ام هر چند بي جا معلوم مي شود ولي بي ارتباط به اين روز نيست زيرا بازار فحشا كه در سرتاسر جهان گرم بوده و از نابساماني هاي بس عميق اجتماعي به شمار مي رود، يكي از موارديست كه زنان مبارز در سرتاسر جهان عليه آن قد علم نموده اند.
تو روسبي يي!
به تو گويند؛
تو روسبي يي!
وزت روگير مي باشند.
ولي هر شب
همه آگنده از عطرهوس،
مسلح با هزاران خنده كاذب،
مي آيند و
شهوت مي فروشند.
به من گويند،
تو روسبي يي!
وزم رو گير مي باشند؛
تو گويي كس نمي داند
كه گر من روسبي ام،
چون مي فروشم تن
تو هم چون من،
خريدار تن روسبي يي!
تو خود هم روسبي يي!
همين جمع بي پا و سر مردم
كه سازند جامعه را نيز
روسبي اند !
چرا كه من،
زاده اي همين اجتماع روسبي زا هستم!
بهاره فرهمند
1 comments:
خواهر گرامی بهاره فرهمند زیبا سروده بودید بنازم همت شما. موفقیت بیشتر میخواهم
Post a Comment