RSS

وضعیت کنونی افغانستان ازلحاظ اقتصادی


 
ü      قسمت دوم

1.                       نبودن زیربناها: زیربناهای یک کشور آینده کشورراتضمین می کند . ماهمیشه نسبت به آینده کشور نگران هستیم ووقتی که وزرا ما ایراد نظرمی کنند اولین حرف شان اینست که ما درسال آینده دچار این مشکلات خواهیم بود ای گدایی اش دنبال غنیمت می اما تا بحال ازخود سوال نکرده اند  که کجاست پلان های اقتصادی کوتاه مدت وبلند مدت ما ؟ تا بحال وزیر اقتصاد کشور ماکوشش برآن نداشته که ازجمله سرمایه های که درافغانستان سرازیر میشود  برای سرمایه گذاری دردیگر بخش ها صورت می گیرد یک مقدار آن برای اعمال پلان اقتصادی استعمال شود راستی معذرت نمی توان ازوزیر کشور این توقع را داشت زیرا جیب های محترمین تابحال خالی است.
دریک کشور ازلحاظ اقتصادی انواع مختلف سیستم های اقتصادی داریم آیا تا بحال فکر نکرده اند برای یک کشوری که تا بحال دروپیکر ندارند اعمال بازار آزاد نه تنها فایده ندارد بلکه درویرانی کشور سهم هم میگیرد. دردنیا چند نوع نظام اقتصادی وجوددارد که مورد بحث قرارمی گیرد و فواید آنها هریک اظهارمی شود.
·       یکی ازنظام اقتصادی تحت کنترل کامل دولت بوده که تمام امور اقتصادی کشور تحت نظر دولت صورت گرفته ونظارت کامل برتمام اموراقتصادی دارد وهدف این نظام حفظ صنایع داخلی کشور می باشد ازرقابت های خارجی .
·       نظام بازارآزاد نظامی است که دولت درامور اقتصادی زیاد دست درازی نکرده و عناصرمختلف که در مارکت وجود دارد نرخ سرمایه گذاری وارز را درکشور مشخص وتعیین می نماید اما این نظام دارای شرایط خاصی است که باشنده گان کشور حداقل زیان  نپزیرند. درکشوری که تمام صنعت آن کشور درطول جنگ های مختلف به ویرانه تبدیل شده است به نظر شما این صنایع اگر وجودداشته باشد می توانند با مال وکالاهای خارجی رقابت کند و آیا آن صنایع فعلا درحال فعالیت اند باواردات مختلف صدمه نخواهد دید؟ این چیز واضح است. باگفتگوی  که با بعضی ازشرکت ها داشتم که ازجمله شرکت ساخت وساز لوازم برقی که شکایت مسولین این شرکت این بود که مال های خارجی درافغانستان به قیمت نازل وارد شده که صدمه زیادی به قیمت و بازار مازده است که ما توانایی رقابت رانداریم.
·       نظام مشترک  اقتصادی: نظامی است که درآن دولت دوشادوش سکتورخصوصی درسرمایه گذاری هاسهم میگیرد که کشورهای بعد ازجنگ معمولا ازاین نوع نظام اقتصادی استفاده کرده اند که نمونه بارزآن هندوستان است که تاسال های اخیرازاین نوع نظام طرفداری کرده تا جای که مطمًن به توانایی صنعت های مختلف در رقابت با کشورهای خارجی گردیده وبعدازاینکه تقریبا زیربناها توسط دولت ساخته شد بعدازآن نظام بازارآزاد راانتخاب نمودند که شاهد پیشرفت های چشم گیر این کشور می باشیم. ولی متأسفانه درکشور افغانستان بدون درنظرداشت ظرفیت های دولت نظام اقتصادی را اعمال کرده اند که نه تنها جذب سرمایه گذاران خارجی نمی شود بلکه سرمایه گذاران داخلی هم امید خودرا ازدست داده اند. دراین روزه اگر کشورهای قدرتمندی همانند آمریکا مارکت پول افغانی را تحت کنترل نداشته باشد توسط دالر ما درکشور خود شاهد تورم  بسیار زجر آوری خواهیم بود و ارزش افغانی هزاران بارنزول خواهد کرد زیرا ما زیربنای اساسی برای تمویل بازار ارز وسهام نداریم که علت آن بی کیفیت بودن اداره دولت و نداشتن سهام دولتی وباور نداشتن سهام گذاران براقتصاد کشور. لازمه سرمایه گذاری دریک کشور همانا اعتماد براقتصاد کنونی کشور وآینده آن از لحاظ سیاست و اقتصاد است.
       
     حسن احساني-پنجاب
ن

قسمت اول اين مقاله را در آدرس زير مطالعه كنيد:

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

0 comments:

Post a Comment